maandag 26 september 2011

Getagd...

Ik werd getagd door aankleedpopje. Fijn dat je aan me dacht! Dat wil zeggen dat het mijn beurt is om tien dingen over mezelf te vertellen.




Daar gaan we dan...

1. Ik heet Leentje. Dat lijkt dan misschien wel openen met een evidentie, maar bij elke eerste ontmoeting wordt mij daaromtrent wel om bevestiging gevraagd. "Is het echt Leentje of Leen?" en "ook op je identiteitskaart?". Ja, ook daar. Het is even Leen geweest, zo ongeveer tussen mijn 12 en 18, want dat voelde toch groter. Intussen is het al lang - behoorlijk lang - weer gewoon Leentje.

2. Ik vind dat best wel moeilijk om 10 dingen over mezelf te vertellen... Ben pas weer opnieuw moeten gaan solliciteren en dan kan je je ook steevast aan die vraag verwachten...

3. Ik ben de fiere mama van twee schatten. Zowel Lukas als Janne waren hier al eerder te bewonderen. Ze toveren spontaan een glimlach op mijn gezicht, zelfs nu ik het nog maar over hen heb.

4. Ik hou van taartjes en cake en koekjes en geniet ervan om ze zelf te maken. De zoon heeft ook de smaak van het bakken te pakken en dat verdubbelt de pret!

5. Tijdens een fijne avond met de vriendinnen kwamen we op het wilde idee om binnen 10 jaar samen een "pateekeshuis" te openen. Ik mag dan de taartjes bakken, en ondertussen ook onze outfits in elkaar stikken... Dromen mag, toch?!

6. Ik hou van schrijven. Wikken en wegen op zoek naar het woord dat net de juiste nuance weergeeft. De laatste jaren is dat wat op de achtergrond geraakt. Eén van de redenen waarom ik aan mijn blog ben begonnen, is om weer wat meer te - proberen - schrijven. Ik ben dan ook blij dat jullie alvast meelezen!

7. Ik hou ook van lezen, van goede ideeën opdoen, (glim)lachen bij herkenbare situaties. Alweer een reden om te bloggen...

8. Ik ben zorgzaam en hou ervan om gasten in de watten te leggen.

9. Sinds kort zijn onze verbouwingen in een stadium geraakt dat weer wat tijd en ruimte biedt voor onze hobby's. En daar zijn we ontzettend blij om! Ik wacht nog vol spanning op de thuiskomst van mijn piano, want die staat nog altijd bij mijn ouders thuis, en nu hebben we er plaats voor. Tegen dan wil ik ook graag als het even kan wat extra uren in de dag...

10. Ik kan ontzettend genieten van een goed boek, een mooie film, muziek, een goed concert, een tentoonstelling, een terrasje doen in de stad, een kopje thee, een goed glas wijn, lekker eten, een dutje in de tuin, of gewoon even - heel even - zalig nietsdoen...


Ziezo! En nu is het mijn beurt om 5 nieuwe mensen te taggen. Er zijn er die al heel vroeg op mijn blog kwamen meelezen, die ikzelf al sinds mijn nog altijd heel recente aankomst in blogland volg, en ook die ik nog maar pas heb ontdekt, maar waar ik al interessante dingen heb gezien...

Piepow

Cornelie

Esther

Rock-on@béné

Petit Karo

Doen jullie mee?

zondag 25 september 2011

Kleur mijn humeur: oranje

De uitvoering loopt alweer wat achter op het moment dat ik hier riep van "ja dat wil ik ook wel eens proberen". Vorige week zette ik mijn eerste kleurenverzameling - de oranje - al voor de camera.

Ik hou van oranje, omdat het zonnig is, en warm, en instant vrolijkheid. Deze spulletjes vond ik bij elkaar:


kringloopkeukenstoel met oranje skai bekleding, zo hebben we er 8 jaar geleden 4 "voor voorlopig" gekocht, het blijken blijvers... * oranje sjaal met paars-geel-wit-en-zwarte bollekes van Pieces * Ikea-spaarvarken * karaf met oranje bollen van zak!, er horen ook 4 bekers bij * Jannes egels-in-het-bos-kleedje van Annamarieke * Leeuwenstoeltje Niño & Ideas * Konijnenbordje van Hema, Nijntje drinkbeker * Mijn favoriete kringloopkopje

Ziezo! op naar de volgende kleur... suggesties? verzoekjes?

zondag 18 september 2011

Recykleren: eens proberen!

Ik recykleer, zij recykleert, recykleer jij ook?, wij recykleren!

Er valt de laatste dagen moeilijk naast te kijken, en terecht, want het is en blijft een prachtig initiatief van Boomie.

En vandaag heb ik er ook werk van gemaakt. Het begon met een stapeltje t-shirts en topjes:


Op zoek naar een nieuwe bestemming wegens te smal, te klein, vlekken, stukken die begonnen te 'pluizen', ... Er zat er ook ééntje bij dat na een carrière als t-shirt en pyjamashirt al gedeeltelijk een andere weg was ingeslagen en mij als vod geweldig van pas is gekomen tijdens het beitsen.


Het overblijvende stukje mocht mee in mijn project. Het idee zag ik hier. Als houvast tekende ik de vorm van een kleedje van de dochter over, en knipte het patroon in stukjes.


Voor het onderste stuk - dat ik onder meer had gekozen omwille van het zakje - moest ik een alternatief zoeken. De tricot was te dun geworden, en de zoom zat helemaal verdraaid. En het leek mij wel verstandig om een bestaande zoom te bewaren...
Alle stukjes werden aan elkaar gezet, met de naden naar buiten. Het ene tricootje blijkt het andere niet te zijn, en het was even sukkelen in het begin, maar buiten de allereerste heb ik geen naden meer moeten lostornen (ik had dan wel twee stiksels boven elkaar nodig om te beseffen dat dat toch niet zo een goed plan was... en heb dus flink mogen tornen)

Ik ben best blij met het resultaat, de verschillende stroken komen bij de zijnaden overeen - oef!






En ons Janne? Die gaat hier nog lang plezier van hebben...

zaterdag 17 september 2011

mos(terd)

Valt het op dat het 'normale leven' hier weer keihard uit de startblokken is geschoten? Terug naar school, terug aan het werk, de zoon voor het eerst naar de muziekschool, en de eerste vroege herftvirusjes worden ook al fel bestreden... En tegelijk zie ik mijn projecten in lange-termijnversies van zichzelf veranderen...

Niet dat er hier niets meer gebeurd of gemaakt wordt hoor, dat niet! Alleen ligt de uitvoering vaak wat achter op de inspiratie en wordt het to-do-lijstje al een flinke lijst!

Enfin, ik kocht een paar weken geleden op de markt een stofje. Met de komende herfst in gedachten, en omdat ik de kleur zo mooi vond, koos ik een stuk ribfluweel uit. Mosterdgeel. Althans dat was het op de markt. En ook onder mijn naaimachine.


Enkele treden lager op de strijkplank in de woonkamer, werd dat op één of andere manier mosgroen. Eigenaardig toch? En dan zeggen dat over kleuren niet getwist kan worden... Ik ben daar lang niet meer zo zeker van hoor...

In ieder geval, het stuk stof werd een rok. Voor mezelf deze keer. Een Burda-patroon met stolpplooi.


En nu nog op zoek naar een paar bloesjes die zowel met mos als mosterd samengaan...

zondag 4 september 2011

taart met streepjes

Uit een assortiment wafels haalt de zoon steevast - zonder fout - als eerste het "zebracakeje". Je weet wel, zo'n sponzig koekje met wit-met-zwarte-steepjesglazuur.
"Zal ik als je jarig bent dan eens zo'n grote zebracake voor je maken?" werd dan ook zonder veel twijfel aangenomen.

Een zebrataart dus... Voor de basis ging ik bij Nigella te rade. Het werd het recept voor karnemelkse verjaardagstaart uit "Hoe word ik een goddelijke huisvrouw?". Ik sneed de taart doormidden, smeerde abrikozencofituur en zette de twee helften weer op elkaar. Dat was dat.

En dan de zebrastrepen nog... Van glazuur of suikerpasta ben ik zelf niet wild, dus ik maakte een witte chocoladeganache om de taart mee te bedekken. Daarvoor breek je 300 g witte chocolade in stukjes in een glazen kom. Dan breng je 200 ml room tot net aan het kookpunt. Je giet de room over de chocolade, goed omroeren tot de chocolade gesmolten is en dan een paar uur koel wegzetten, af en toe eens roeren en wachten tot je de gewenste dikte hebt (hij mag niet te lopend zijn, want dan heb je geen goede dekking). En dan giet je de ganache over de taart en mag alles de koelkast in.

Net voor het opdienen trok ik - met een kant en klaar chocoladeglazuur uit de supermarkt - de zwarte streepjes en was mijn eigen versie van een zebracakeje-maar-dan-in-het-groot klaar!



En de kaarsjes maakten het natuurlijk af!