maandag 27 februari 2012

van (tante) leentje


Ik heb twee prachtige nichtjes. Zusjes dan nog. En we zijn bijna samen jarig, al bijna zes (en vier) jaar lang...

Ik deed al behoorlijk mijn best bij de cadeautjesjacht, maar er mocht toch nog iets extra bij... De inspiratie kwam zowat samen met dit boekje:


Japans uit de krantenwinkel zowaar... Ik koos één patroon dat -mits een ander onderstukje - zowel tuniekje als jurk kon worden, en stelde mijn atelier op:


En het mag gezegd, de titel van het boekje is niet gelogen. Het meeste werk zat in het uittekenen van de patroondelen. En het twijfelen over de juiste maat heeft ook nog wat tijd gekost... Het is maar dat ik al hier en daar gelezen en gezien heb dat die Japanse maten soms verrassend groot durven uitvallen...
Plan A, onze Lukas opmeten, "want die heeft zo ongeveer het formaat van ons Lotte" leek me iets te riskant... Dan maar plan B: vlakaf aan de mama en papa van Hanne en Lotte vragen om hun dochterkes op te meten (weg verrassing...). en toch ook nog plan C, even de lengte van de jurk dubbelchecken bij de oma...
Op basis van de doorgegeven maten werd het een 100 voor Lotte, een 110 voor Hanne, wat ook zou moeten overeenkomen met 4 en 6 jaar.
Spannend, dat wel.

Voor Hanne werd het de jurk. Voor het lijfje gebruikte ik linnen van het stoffenspektakel, voor het rokje 'Hop Dot' van Free Spirit, gekocht bij Fabric City.


Afgewerkt met zelfgemaakt biais (!)aan de armen en de hals, achteraan een splitje, met een lintje en een strik (die, dat komt best goed uit, camoufleert dat ik daar een beetje heb moeten prutsen...)


Voor Lotte een tuniekje in een bloemenkatoentje van bij Pauli.


Afgewerkt met lichtgroen bloemetjesbiaislint van de markt, en een knoopje.

(gepresenteerd op vintage-C&A-kapstok)

Als ze nu maar passen... Met angst en beven keek ik toe hoe de cadeautjes uitgepakt werden, en de kleertjes gepast... En gelukkig, twee keer als gegoten! Poeh!

zaterdag 25 februari 2012

voor baby O

U kon er hier al een glimp van opvangen. Donderdag mocht de naaimachine nog eens flink doorratelen. Geen moment te vroeg, zo is gebleken.

Een vriendin van mij was zwanger van haar tweede kindje. Het kindeke was uitgerekend op mijn verjaardag! (en ja dat was dus donderdag hé...)
En ook al dacht iedereen dat het eerder begin dan eind februari zou worden, liep mijn vriendin donderdag toch nog altijd rond. Tot gisteren, toen is hij geboren. en mijn zelfgemaakt babycadeautje was daarmee toch op tijd klaar...





















U kent ze intussen wel... Maar plezant dat dat is, zo'n pamperzakske maken. Instant voldoening, want ge kunt dat in één beweging afwerken!
Ik volgde haar alom gekende handleiding. Aan de buitenkant sterren van Mies en Moos, binnenin blauwe gabardine van bij koekepeertje, en de bolletjesbiais komt van de Veritas.

Ik heb hier ook nog wat flockfolie liggen, wat denken jullie? Zou ik er nog een naam opflocken?
En enig idee waar ik toffe lettertypes kan vinden?

vrijdag 24 februari 2012

Als ik jarig ben, dan wil ik...

Lekker ontbijten, liefst in goed gezelschap...

Slingers en bloemen...


Doen wat ik graag doe, ook in goed - en intussen gekortwiekt - gezelschap


Lekker eten en drinken, nog steeds in goed gezelschap!


Dus dat kwam gisteren mooi uit allemaal...

maandag 20 februari 2012

and the award goes to...

Ik heb een award gekregen van Rakketak. Fijn dat je aan me dacht!




Voor wat hoort wat, dus eerst even de "spelregels" op een rijtje:

Now here are the rules, and what I have to do.
1.Add the award to your blog.
2.Thank the blogger(s) who gave it to you.
3.Mention 7 random things about yourself.
4.List the rules.
5.Award to 15 bloggers.
6.Inform each of the 15 by leaving a comment on their blog.

En daar gaan we dan... 7 "random things" over mezelf...

1. Ik laat de tijd lopen. Uitstellerij heet dan ook wel eens. Of - zoals in de cursus zelforganisatie die ik al mocht volgen op het werk - ik ben onderhevig aan de tijdswet van Parkinson. Dat wil zeggen dat ik als ik veel tijd krijg, ook veel tijd gebruik om iets klaar te krijgen...
2. Gelukkig ben ik doorgaans geweldig goed op dreef als de deadline nadert.
3. Het helpt ook dat ik absoluut niet tegen mijn verlies kan, en dus absoluut probeer te vermijden om te moeten toegeven dat iets mij niet gelukt is.
4. Ik was als kind dan ook - ik moet dat toegeven - niet altijd de meest aangename speler aan tafel als er gezelschapsspelletjes gespeeld werden...
5. Ik ben een verdwaalde kunsthistorica, na mijn studies even in lijn met de opleiding gebleven, maar intussen toch behoorlijk afgedwaald. Al bewijs ik daarmee wel mijn vroegere stelling dat de kunstwetenschappen allesomvattend zijn.
6. Ik geloof sterk in de kracht van een complimentje. Dat moet ook één van de redenen zijn waarom ik hier zo graag ronddwaal in Blogland. Er zijn hier zoveel complimentjes uit te delen voor al dat inspirerende moois. En ik hoef u niet te vertellen hoeveel deugd dat doet als anderen jouw werk weten te appreciëren!
7. Ik vind dat eigenlijk niet zo simpel om zo over mezelf te vertellen, maar we zijn er toch geraakt, en dan heb ik het nog niet gehad over het feit dat ik dol ben op lekker eten, drinken, fijn gezelschap, het zonnetje, de allereerste lente-terrasjes, uitgebreid ontbijten en dan in pyjama blijven rondhangen, mijn twee kapoenen, en hun papa, ...

Is er iets dat u nog absoluut zou willen weten? Ik hoor het graag! En wie weet, vertel ik het u wel...

En dan nu, tijd om de fakkel door te geven...

Ik geef de award graag door aan:

Liezewiezewoes

Katrientje Vanalles
Marieke Maakt

Frambooske
Ballétoile

Alstublieft dames, en als jullie er al eerder ééntje wonnen, dan is het zeker dubbel en dit verdiend!

vrijdag 17 februari 2012

er was eens...

Er was eens een meisje dat Roodkapje heette.


Haar mama maakte voor haar een rode cape. Die zou ze aandoen om naar het carnavalsfeest in de kribbe te gaan.

Maar op de dag van het feest...
was ons Roodkapje ziek.

Binnenblijven dus!

Maar, euhm... als Roodkapje ziek is...
Brengt oma dan koekjes?

maandag 6 februari 2012

in de prijzen gevallen

Wij hadden de afgelopen weken een vervelende gast in huis... Na de dochter, en de zoon, en de wederhelft, heeft de griep mij nu ook te pakken...
Hij (of is de griep een zij?) verhinderde - samen met de sneeuwgladde wegen - mijn tocht naar het stoffenspektakel. Jammer, zeker nu ik zo hier en daar de buit kan bewonderen... Het zal Leuven worden voor deze dame.

Gelukkig waren er de voorbije weken ook leuke dingen! Ik viel nog eens in de prijzen, en kreeg van haar deze mooie broche in de bus.

bedankt Joppe!

Tijdens de ladies-night gaf ik niet alleen een kadootje weg, ik mocht zelf naar huis met deze schattige doosjes


en deze prachtige dessertlepels-met-roosjes


En daar word ik dan toch weer een beetje blij van zie...