dinsdag 27 maart 2012

nog drie keer slapen

Twee jaar geleden was er geen huis met mij te houden. 37 weken en 4 dagen zwanger. En wegens de verrassingsaanval die de geboorte van onze eerste was - 1 uur en drie kwartier van de allereerste wee tot het eerste geween - in de overtuiging dat nr twee gewoon thuis zou ter wereld komen. Op zich niet zo'n punt, ware het niet dat we op dat moment boven een bouwwerf woonden...

De gynaecoloog koos ook het zekere voor het onzekere, op 30 maart oordeelde ze dat het geen zin had om me nog naar huis te sturen (ik zou daar rap terug staan of zelfs niet meer geraken). De bevalling werd ingeleid, en in een mum van tijd had ik een pracht van een dochter in mijn armen...

Dat meiske is dus vrijdag jarig, en dat mag in stijl gevierd worden. Met een verjaardagsjurk van mama, voor Janne.

Het patroon vond ik op Etsy, bij Yeppar. Het komt helemaal uit thailand, maar was gelukkig in het Engels opgesteld en met heel veel foto's ter verduidelijking.




Ik koos voor dit vrolijke stofje. Zei ik al dat ik van geel hou?

Benieuwd naar het resultaat? Ik laat u graag in avant-première meekijken naar mijn eigen "Hannah-dress" voor een jarige Janne:


Rokdeel met plooien voor- en achteraan, kapmouwtjes


De kraag is wat mij in dit patroontje aansprak. En meteen ook de grootste uitdaging... die heb ik toch eerst in een ander stofje getest voor ik het echte werk aandurfde.


Voor de sluiting stelt het patroon knopen met knoopsgaten voor. Maar daar was ik bang dat het dan minder strak zou zijn. Dus ik stikte één kant van de sluiting gewoon vast op het lijfje, en aan de andere kant naaide ik twee drukknoopjes vast.
Ik denk er nog aan om toch nog twee knoopjes als accent op de sluiting te naaien. Rode, of misschien blauw? Of toch zo laten?

zondag 11 maart 2012

Eén, twee, drie. En dat ze groot wordt...

Nog een paar weekjes en dan mag er een "2" op de kroon... En vandaag mocht de jongedame voor het eerst mee naar een voorstelling in het cultuurcentrum.
Bij het samenstellen van ons abonnement leek het nog zo onwaarschijnlijk, en zo ver weg.

Maar toch, het stond er, 2+, en vandaag stonden wij er ook, klaar voor de muzikale voorstelling één, twee, drie van Petit Peu. Drie acteurs. Blokken, kegels, ballen. Rood, geel, blauw. Dans en clownerie. Het concept is eenvoudig, en Janne bleek - afgaand op haar reacties - pal middenin de doelgroep te zitten.
De verwondering op haar gezichtje, en haar enthousiaste commentaren, het was genieten!

Voor voor en na was er een geweldige speelruimte voorzien. Met stoffen blokken in verschillende kleuren, formaten en texturen. "Huisje bouwen" zei ze...





En dat hebben we dan ook gedaan!

zaterdag 3 maart 2012

een tante in...


We begonnen er hier aan. Binnenkort wordt de vlaggen-en-kaartjeslijn nog een stukje langer...