woensdag 30 oktober 2013

Goed begonnen was half gewonnen

Goed begonnen, dat was het wel, vorige maandag. Toen toonde ik vol goeie moed een eerste glimp hiervan:



Het eerste project op mijn lijstje voor de voorbije Kid's Clothes Week was er ééntje uit dit boekje. Er staan veel mooie kleertjes in dit boekje, en bij de winterversie van het ballonjurkje, dacht ik meteen aan een rest(je) dat ik al behoorlijk lang heb liggen. Een stuk wollen visgraattweed, donkergroen met wit, nog gekocht toen ik op 100 meter van bij Pauli in Leuven woonde. Dat werd toen een rok voor mezelf, één die ik vaak en graag heb gedragen.

De patronen in het boekje beginnen bij maatje 100. Te groot voor mijn meisje, dat stond vast. Maar een vergelijking met een aantal passende jurkjes, leerde dat het met aanpassen nog wel mee zou vallen. Ik nam de patroondelen over zonder naadwaarde. In de breedte zou dat moeten volstaan. En de lengte kon ik gewoon aanpassen aan de hand van één van Jannes jurkjes.

Tot zover geen probleem, en ook het in elkaar zetten ging behoorlijk vlot. Maar toen ik daarmee klaar was, bleek er toch één en ander niet te kloppen. Het achterpand was bovenaan niet genoeg gerimpeld zodat er geen schouderbandje overbleef. En het geheel was nog steeds te lang. Wat met het bollende effect echt niet mooi was.

Ik legde dit projectje dan maar opzij, tot gisteren. Het achterpand werd losgemaakt en opnieuw in elkaar gezet. En toen heb ik ook resoluut de schaar erin gezet. En het jurkje werd ingekort tot tunieklengte. Zakken losmaken en opnieuw aanzetten, en onderaan heb ik niet meer gerimpeld, maar een paar kleine plooitjes ingelegd om de ietwat bolle vorm te verkrijgen.

Ziezo:





Ik had ook nog een paar vintage-knopen liggen om de zakjes te versieren.

En dan nu de Janne-test!



Dat blijkt de ideale outfit te zijn voor een rondleiding in onze vers omgespitte tuin. "Maar wat heeft papa nu met het gras gedaan? En wat doet die zandbak hier?"



Nog even het tuniekje in detail.



En wat hebben we hier?





Aha! een helibeesje...



aiai...

Conclusie? Janne-proof!

feestje in de brievenbus

Vandaag leek het wel feest in de brievenbus!

Stofjes, de nieuwe foodies en ottobre én... kikkerpost!



Gisteren was er ook al zeer fijne post van mijn kikkervrienden. Welke leestips ze voor mij hadden, dat vertel ik later, als ik ze allemaal compleet heb. Maar ik heb er in ieder geval al zin in!

En ik weet waarnaar uit te kijken op de boekenbeurs morgen!

maandag 28 oktober 2013

KCW: Jacob IV de gerecykleerde

Gisteren, op de laatste dag van Kid's Clothes Week, maakte ik nog een nieuwe outfit voor de zoon.



Ik vond in de tweedehandswinkel een ribfluwelen broek in een fantastisch roestbruin. Helaas wel in een maat die ik van zijn leven zelfs nooit heb kunnen dragen. Niet voor mij dus, maar wel prima Jacob-materiaal.
En aangezien er bij de zoon tegenwoordig weer sprake is van water in de kelder, mag ik aan een serie nieuwe broeken beginnen.



de broek werd ontmanteld, en tailleband (inclusief riemlussen) en achterzakken werden gerecupereerd. De laatste mogen vanaf nu de voorkant van een broek sieren. Ik zette er ook nog een knoopje op.







Voor, achter, tadaaaa. Lukas en Jacob, dat blijft goed samengaan. Die broek brengt ook altijd de beste dansmoves in de zoon naar boven!

Ik flockte ook nog een UFO op een lichtgrijs t-shirt, dus dat is daarmee ook een beetje een nieuwe hé...



En daarmee zit deze Kid's Clothes Week er weer op. Een balans? Ik heb eigenlijk alles wat ik dacht te doen gedaan, al is het kleedje waarmee ik begon dus niet af geraakt. Maar daar ga ik deze week eens rustig naar kijken. Zoon en dochter staan in het nieuw, en de verkleedkoffer is ook wat verder gevuld.
Verder heb ik weer veel moois gezien en inspiratie opgedaan.

zaterdag 26 oktober 2013

KCW: het kleedje-in-één- beweging

Toen ik haar versie zag, herinnerde ik mij dat ik dit kleedje ook ooit pinde. En ik kreeg meteen zin om er ook ééntje te maken voor de dochter.

Ik had hier nog een lap wat dikkere retro stretchstof liggen die perfect bleek voor dit project.



Het patroon is voorzien voor een 5-jarige, dus daar heb ik wel wat aanpaswerk aan gehad om het passend te maken voor mijn smalle 3,5-jarige. Verder voegde ik nog een lus toe rond de kraag, afgewerkt met een rode knoop.



Dit is een supereenvoudig modelletje, maar de plooitjes en de kraag maken hier het verschil. Eens ik aan het stikken was, ging het geweldig vlot, en zo kon ik dit project in één beweging - en ongeveer een uurtje tijd - afwerken. En dat deed nog eens deugd!





En oef, het patroon verkleinen is ook gelukt, het past! En het ziet er zo comfortabel uit, dat ik er ook wel ééntje voor mezelf zou willen...




vrijdag 25 oktober 2013

KCW: de halloween-interventie

Als hij kon toveren...



dan mocht het voor mij wat meer en wat minder zijn. Wat meer tijd en wat minder hooi op de vork.

Met het risico om mezelf te vergalopperen, begon ik maandag vol goeie moed aan kleedje nr 1. Dinsdag was Tindersticksdag, en dus werd er niet genaaid. Wel heel hard genoten vanop de derde rij in een enthousiast Koninklijk Circus.
Woensdag werkte ik door.Om tot de conclusie te komen dat het met dat kleedje niet zo goed zit. Het is te groot voor mijn kleine meid, en bovendien klopt er ook ergens iets niet.
Dat belandde dus aan de kant. Om volgende week, met een helderder hoofd nog eens opnieuw ter hand te nemen. Kijken wat er nog van te maken valt.

Daarbij had ik woensdag nog een andere klus te klaren. Op donderdag stond er namelijk een halloweenfeestje op de agenda in de klas. Tot in het weekend veronderstelde ik dat de zoon zijn vleermuizenoutfit van vorig jaar nog eens zou willen aandoen. Maar dat was buiten de zoon gerekend... Ha nee he mama, ik wil een tovenaar zijn. Met een punthoed!





En daar hebben we dan uiteraard voor gezorgd. Ik maakte het kostuum uit glanzende nachtblauwe stof, en stikte daar paarse vilten sterren op. En bliksems op mijn hoed hé mama! En bliksems op zijn hoed dus!
Voor de hoed volgde ik deze tutorial. Ik maakte het patroon wel iets groter, om de hoed te laten passen.

De donkergrijze stof had ik nog liggen, en dat is ook prima broekenmateriaal. En dat gaat hier ook nog van pas komen de volgende dagen.

En zo kon onze kleine tovenaar aan de slag. Hier tovert hij de zon tevoorschijn na een serieuze plensbui...



En wat nog beter is: hij toverde ons een hele week vakantie!

maandag 21 oktober 2013

KCW dag 1: we zijn vertrokken

Van zodra de data voor deze Kids Clothes Week bekend waren, riep ik al dat ik weer zou meedoen. Want ik vind dat een plezante uitdaging, zo minstens een uurtje per dag bezig zijn met kleertjes voor de kinderen. En bovendien is het ook altijd wel nodig, zo bij het wisselen der seizoenen.

Wat later ontdekte ik dat deze week naast Kids Clothes Week ook zowat de drukste concertjes- en theaterweek van het seizoen moet zijn... (toch in onze agenda) Waar ik de tijd vandaan ga halen, en waar ik precies ga landen tegen het einde van de week, dat weet ik dus nog niet.

Maar kijk... we zijn in ieder geval vertrokken!

maandag 7 oktober 2013

In het bos...

Dat taartje, dat aten we gisteren ter ere van de nieuwste kleine spruit van één van de vriendinnen. De kleine G. werd uitgebreid bewonderd en we kunnen niet anders dan concluderen dat hij een uiterst schattig, flink bazeke is!

Ik zette me heel graag achter mijn naaimachien om ook deze kleine man te voorzien van een beproefd recept: de babyjas uit Zo Geknipt.



Een herfstversie met zachte schaapjesfleece gecombineerd met oranje aan de binnenkant. En vrolijke bosdieren aan de buitenkant.





De combinatie wit-oranje werd ingegeven door noodzaak - ik had maar een heel klein stukje schaapjesfleece, maar wou die zeker voor de voering van het lijfje gebruiken wegens zalig zacht en warm - maar bleek de perfecte match voor de vossenstaarten en konijnenoren.

Het was een beetje een race tegen de klok, maar ook wel fijn om nog eens iets te kunnen afwerken en weggeven!
De mama was er heel blij mee, en daar word ik ook content van!

zondag 6 oktober 2013

noten, koffie, caramel

Denk een zonnige nazomerzondagmiddag, fijn gezelschap en bijpraten. Bij een glaasje. En een stuk taart!

Ik haalde uit de kookboekenkast nog eens een heel mooi exemplaar boven: Donna Hay's Seizoenskookboek. Dat is zo een kookboek waarin ik ook gewoon eindeloos kan zitten bladeren. Omwille van de mooie foto's, maar ook de lekkere ideeën. Hier zijn de recepten per seizoen onderverdeeld, en dan nog eens in zout en zoet.

Voor een namiddagje met de vriendinnen zocht ik inspiratie bij zoet. En het recept van koffietaart met notenkaramel sprak tot de verbeelding.



Ook eens proberen? Dat gaat zo:

Je hebt nodig:
150g boter, op kamertemperatuur
130g bruine suiker
1 ei + 1 dooier
150g bloem
1tl bakpoeder
1el oploskoffie
1el heet water

voor de notenkaramel:
220g fijne kristalsuiker
125ml water
20g boter
125ml slagroom
100g gemengde noten

Verwarm de oven voor op 160°C.
Klop de boter en bruine suiker met de mixer in 8-10 minuten tot een lichte, luchtige massa.
Klop ei en eidooier er goed door, daarna de bloem en het bakpoeder.
Los de koffie op in het hete water en spatel door het beslag.

Schep het in een ingevette en met bakpapier beklede bakvorm (18 cm doorsnede) en bak in 1 uur gaar.

Los voor de karamel de suiker al roerend op in het water in een steelpannetje op een matig vuur. Laat aan de kook komen en laat in 8-10 minuten donkerblond karamelliseren (dat duurde bij mij wel wat langer. fascinerend proces trouwens...)
Neem van het vuur en roer voorzichtig de boter en de room erdoor (oppassen want de karamel is heet, en dat geeft de nodige reactie als daar koude boter en room bijgevoegd worden). Roer de noten erdoor en giet de karamel over de taart.

Dat geeft dan als resultaat een schoon blinkend, geweldig lekker taartje! De gastvrouw had ook nog voor chocomousse gezorgd, en dat bleek de perfecte begeleider van dit gebakje te zijn!