zondag 25 januari 2015

knuffeltrui

Hij stond al zo lang met stip op het verlanglijstje - en sinds kort niet enkel voor de dochter, maar ook voor mezelf: de Julia Sweater van Compagnie M. Vraag me niet waarom, maar ik was er nog niet toe gekomen om er ook effectief ééntje te maken (en dat terwijl Julia een supersnel-klaar-projectje is)

Tot nu.


Tijdens de laatste bijeenkomst van het Mechels Naaikranske in 2014 hadden we kersenpitje op bezoek. En uit al het moois dat ze meegebracht had, haalde ik het laatste van de rol van het meest geweldige fotoprintje dat ik ooit zag.


Een hele collectie gehaakte en gebreide knuffels - de ene al schattiger dan de andere, daar werd ik instant vrolijk van! Die rol heb ik dus niet meer teruggelegd!

Ik wist ook meteen waarvoor ik deze stof moest hebben: voor een Julia voor mijn Janne! De versie met het plooikraagje.




Mijn Janne, dat is een knuffelmie. Ze heeft zo haar vaste waarden, maar daarnaast logeren er elke avond steevast nog wat extra knuffels in haar bed.

Schaapje mocht deze keer mee op de foto...





Ik maakte een maatje 4 jaar voor mijn fijne bijna 5-jarige, en dat zit haar prima! Verder niets dan lof voor het patroon. De handleiding is - zoals we gewoon zijn - superduidelijk, en de verschillende opties nodigen uit tot variëren.

Ik ben alvast helemaal weg van het asymmetrische kraagje!


De Julia sweater zit bovendien ook nog eens heel snel in elkaar. Op een uurtje tijd had ik een trui die mijn dochter een glimlach tot ver achter haar oren bezorgde!

Ik weet wat gedaan als ik nog eens nood heb aan een projectje met instant resultaat! Maar dan ééntje voor mezelf...

woensdag 14 januari 2015

graag gemaakt!

Ik maakte nog eens een hemd. Voor de zoon van een goede vriendin. 9 jaar en dromer.

Ik deed dat eerder, maar vergat toen om foto's te nemen van het resultaat. Dat intussen wel intensief en graag gedragen wordt. Bij de zoektocht naar een stofje voor dat eerste hemd had ik zelf ook een paar stoffen uit de voorraad mee. Kwestie van een idee te hebben in welke richting we konden gaan zoeken.

Eén van die stoffen was blijven hangen. En zo kreeg ik de vraag of ik die stof nog had, en of ik daar een tweede hemd voor hem van wou maken.



Het stofje is er ééntje van atelier assemblé en kocht ik bij mondepot. Ik zag er onmiddellijk een hemd in, al wist ik toen nog niet voor wie. 





Hopelijk heeft de nieuwe eigenaar hier evenveel plezier aan als ik gehad heb aan het maken. Want ik moet zeggen dat ik de smaak van het hemden maken wel te pakken heb! Met lange mouwen en al!