zondag 30 december 2012

Tussen bad en bed

Wij hadden vroeger thuis een boek met die titel, met op de cover een kindje dat letterlijk tussen een bad en een bed inzat. Met een boek. En in een dikke witte badjas.
Als ik het mij nog goed herinner tenminste...

Maar daar gaat het hier nu niet over. Over dat boek dan.

Het gaat hier eigenlijk over een kerstcadeau voor mijn metekindje. Voor Hanne zet ik namelijk graag mpijn beste beentje voor. Dat wil zeggen op zoek gaan naar geschikte cadeautjes, en er zelf ook altijd ééntje maken.

Dat betekent dat het met kerst uitkijken is naar het verlanglijstje, en daar de zelf te maken items op aanvinken. Voor wat plan A betreft - een handtasje en portemonneetje - werd het gras me voor de voeten weggemaaid. Oma vond en kocht een schattig setje, en liet me dat gelukkig ook nog net op tijd weten.

Verderop op het lijstje stond ook nog een kamerjas. Voor tussen bad en bed en om mee te nemen bij logeerpartijtjes. Hannes lievelingskleur is tegenwoordig geel en daar kan ik me wel in vinden!


Het werd Outfoxed van Lizzy House, gekocht bij Vermiljoen. Het patroon vond ik in de Ottobre 6/2011. Die ik hier overigens om één of andere bizarre reden in de Duitse versie heb liggen... Gelukkig kon iemand me een Nederlandse vertaling bezorgen, dat werkte toch iets vlotter.

Toen ik gisterenavond klaar was, was het al te donker voor foto's, dus vanmorgen, voor we richting familiekerstbrunch vertrokken, nog snel een paar fotootjes gemaakt...




En dan inpakken en wegwezen! Bij het uitpakken werd het label herkend: "Oh kijk, en ik denk dat ze dat zelf genaaid heeft!". Ze haalde er snel ook de muts en sjaal van vorig jaar bij, om haar "collectie van tante Leentje" te tonen.

Ik kreeg in ruil ook een zeer fijn cadeautje van ons Hanne, en mag stofjes gaan kiezen bij de Stoffenkamer. Plezant is dat!

woensdag 26 december 2012

Kling, klokjes...


Wij ontpoppen ons tot kleine uitvinders, ontdekken Leonardo - en krijgen daar maar moeilijk genoeg van...


wij dromen, verzinnen en spelen... en genieten volop van fijne kerstdagen...

En wensen iedereen nog prettige feestdagen!

woensdag 12 december 2012

Klein is fijn

Mijn naaimachine heeft de laatste weken niet stilgelegen. Ook al lijkt dat misschien zo gezien de stilte hier.

Met af en toe een intermezzo van een last-minute-ridder en nog meer instant sint (waar ik geen foto's van heb kunnen nemen), werkte ik kleine lapjes en restjes weg.
Aan klein fijn spul.


Zoals ritstasjes. Ik volgde eerst braaf deze handleiding, maar was niet zo helemaal tevreden met de afwerking van de hoekjes.
Zij wees ons erop dat er daarvoor een prima recept staat in 'zo geknipt'. En inderdaad, zodra ik het helemaal volgens het boekje deed (en niet door er snel doorheen te lezen en dan te denken dat ik het doorhad...), liep het vlotjes.

Deze twee zijn mijn favoriet uit de reeks die vanonder de naaimachine rolde.


En waar gaan die tasjes naartoe? Awel, hiernaartoe:


Op de Bonte foor zal veel handgemaakt moois te vinden zijn. En samen met de dames van het Mechels Naaikranske hebben we ook een kraam gevuld.

Kom gerust eens kijken, nu zaterdag van 13 tot 18u in de Oude Pastorij van Hever.

zondag 2 december 2012

Last-minute ridder

Onze Lukas volgt al sinds vorig jaar muziekinitiatie voor kleuters. Een plezant uurtje op zaterdagvoormiddag is dat. Zingen, luisteren, meeklappen, -springen, of -stappen... En er wordt ook vaak iets geknutseld of gekleurd.

Sinds de herfstvakantie zitten we in het thema 'heel lang geleden'. En afgelopen zaterdag ging het meer bepaald over ridders en prinsessen. Verkleden mocht, maar hoefde niet... En ik was dat zo'n beetje vergeten, tot vrijdag... En dus stond ik 's avonds voor de uitdaging om een instant ridder te fabriceren.

Gelukkig had ik op dat moment pinterest, masking tape, zilverpapier, flockfolie en een kussensloop! Ah ja, en zo'n opgerold karton van een rol cadeaupapier...


Onze instant-ridder nam zijn taak "serieus" op:


op wacht staan - gekke bekken trekken...

En als de vijand nadert, dan slaan we alarm!


Ridder zijn, dat is fijn!

Ah ja, en mama, volgende week dan mogen we als piraat komen...

woensdag 21 november 2012

de prinsessen voor-en-na

Er was eens een prinses. Prinses Eigenwijsje, mijn meisje... Al weken stond ze te popelen om naar school te gaan. De afgelopen twee weken zoekt ze daar haren draai, met vallen en opstaan, en blijkbaar ook pruil, mopper en zelfs eens brulmomenten...

Die kleine meid van mij heeft dan ook een eigen willetje, en heeft dus niet altijd zin om te doen wat de rest van de groep doet... en dan zegt ze "neen".

Komt wel goed, thuis is ze superenthousiast en de meester is haar beste vriend. Maar het is wel wennen...

De meester houdt ook een klasblog bij zodat we af en toe eens kunnen binnenkijken in het klasje, en zien wat die kapoenen écht hebben uitgespookt. Want als het aan ons Janne lag, dan rapen ze daar al twee weken kastanjes en blaadjes. Net zoals op die ene dag dat we samen een uurtje zijn gaan wennen in het klasje...

Vorige week was het thema "prinsen en prinsessen". Tussen al die kleine prinsessen en prinsen vond ik haar terg, mijn Prinses Eigenwijsje.


Naar eigen zeggen had ze ook een roze prinsessenjurk aangehad, de vraag is alleen hoe lang... Alvast niet lang genoeg voor een fotomoment. En aan die prinsessenlach moet ook nog gewerkt worden...

Donderdagochtend kregen we een opdracht mee: "morgen mag ze als prinses naar school komen". Met de boodschap dat we natuurlijk niets moesten gaan kopen, "wees creatief".
Toevallig had ik donderdag vrij - ja, ik behoor tot de gelukkigen die nog verlof krijgen op de dag van de dynastie! - en had ik een namiddagje achter het naaimachien gepland. Voor een prinsessenjurk dus...

Eéntje die ze zou aanhouden, want een prinsessenoutfit als deze, dat is goed voor 3 minuten...



Ik nam het bovenlijfje van een ottobrepatroontje over en fronste daar een rok aan. Het achterpand maakte ik breder en voorzag ik van lusjes waar een fluwelen lint doorheen geregen werd.



Mouwen, zoom en hals werden afgewerkt met kant en op het voorpand naaide ik een vilten kroontje vast dat versierd werd met parels.


Parels voor prinsesjes, diamanten voor een kroon?
De kroon had ik al eerder gemaakt, nu zette ik er nog "zilveren" hartjes op voor onze prinses.

Ze oefende alvast haar amazonezit en divablik...



En met die prinsessenlach is het zo te zien ook helemaal in orde gekomen!

zaterdag 17 november 2012

Jacob II - de winterversie



Deze kerel groeit terwijl ge erop staat te kijken. Voornamelijk in de lengte, breder wordt hij er niet op. Bij het wisselen van de kleerkast om ze winterklaar te maken mochten we dan ook vaststellen dat er op een enkele broek en een debardeurke na, niet al te veel uit de doos van vorig jaar overschoot...

Tijd voor nieuwe broeken! Volgens een beproefd recept. De zomerse Jacob was zodanig in de smaak gevallen dat er na deze nog wel wat winterse exemplaren zullen volgen.


Voor deze gebruikte ik stevige bruine velours (zonder rib), en een stukje visgraat voor de zakken.




De broek werd al flink ingespeeld zodat ze al niet meer vers vanonder het naaimachien was toen ik de zoon vroeg om ook nog eens "officieel" te poseren...

Daar had hij eerst niet zo'n zin in, zogezegd te druk bezig met het ontleden van een cupcakeje.


Tot hij de smaak te pakken had...


zaterdag 3 november 2012

Plan A

Van de zoon mocht ik niet. Een boekentas maken, "want dan duurt dat zo lang"... En ok, ik werkte ook deze keer weer met een vrij strakke deadline, dat geef ik toe.

En plan B ofte de back-up boekentas lag ook al binnen bereik (de boekentas van nichtje Hanne die bij de overstap naar het eerste leerjaar een groter exemplaar kreeg). Voor als ik het niet zou halen. Of het wel zou halen, maar het gigantisch zou verprutsen...

Ik wist al lang dat de dochter nu maandag naar school gaat. En ook welk stofje ik zou gebruiken voor de boekentas. En het boekje met het patroon, dat heb ik ook al een tijd in huis. Maar het moet ook een beetje spannend blijven, niet?

Ondanks de verfwerkzaamheden in huis deze week, heb ik toch genoeg tijd gevonden om mij er aan te zetten. Stof knippen, naam flocken, verstevigen... Woensdagavond ontdekte ik dan dat ik niet genoeg stevige vlieseline meer in huis had, gelukkig was er donderdag stoffenspektakel en hoefde ik niet tot vrijdag te wachten.

Gisterenavond was ze klaar:




Ik gebruikte nog eens de vogeltjes waarmee ik eerder dit hemdje maakte, gecombineerd met rode gabardine (van Koekepeertje). Fournituren van Liel.

In het boekje werd maar één laag stof gebruikt, ik ging voor een gevoerd exemplaar, wat wel wat extra denkwerk voor het ineensteken met zich meebracht, en ook één keer het tornmesje.



Met hier en daar wat prutsen is het toch gelukt om binnen en buiten er proper te late uitzien.

En de jonge dame?


Die vond dit que "poseren met een boekentas" wel volstaan... of toch niet?
Want daar blijken interessante dingen in te kunnen zitten...




woensdag 31 oktober 2012

Helewie

Al even geleden dat er nog iets voor de verkleedkoffer werd gemaakt. Halloween ging hier de vorige jaren nog vrijwel onopgemerkt voorbij - buiten enkele griezelfiguren aan de voordeur dan - maar dit jaar zaten we er middenin.

"Volgende vrijdag mag uw kleuter als griezelfiguur verkleed naar school komen" stond er twee weken geleden in het schriftje. En maandag een aanvulling: "donderdag ook".
Ah ja mama, want we vieren 'Helewie'

Aan de slag dus! Met een duidelijke deadline én het voornemen om niets te gaan kopen en volledig gebruik te maken van wat ik in huis heb. Een uitgebreide prospectie via pinterest later stond het vast: onze Lukas zou een vleermuis worden.

Op mijn pinterestbord 'project verkleedkoffer' was dan ook een opmerkelijke toename van vleermuiskostuums en - maskers te merken... Voor het pak ging ik voor deze handleiding.
Een oud t-shirt met driekwartmouwen van mezelf en een rest zwarte tricot volstonden om onze jongen van een paar vleermuisvleugels te voorzien.


Griezelkostuum of niet, dat venteke blijft er superschattig uitzien...

Voor het masker gebruikte ik uiteindelijk geen van de voorbeelden op pinterest. Ik tekende zelf een vleermuizensilhouet, borduurde er een gezichtje op en maakte het vast op een maskertje.


Ik maakte dit in vilt, net niet stevig genoeg zo blijkt, want na dag 1 kwam het masker al gehavend terug naar huis... De vleugels die hielden het wel twee dagen uit, en zullen nog wel vaker bovengehaald worden!

En ook dit stond voor het eerst verplicht op ons programma:


De suggestie om van het binnenste van de pompoen soep te maken werd enthousiast onthaald, want naar eigen zeggen had de zoon nooit eerder pompoensoep gegeten uit een pompoen, alleen nog maar uit een doos... zucht... (nvdr: zo erg is het hier heus niet, wij maken hier ook verse soep, ook van pompoenen)

Het heeft in ieder geval gesmaakt, die pompoe-hoe-hoe-nsoep!

zondag 21 oktober 2012

Eéntje op verzoek, voor Mr S.

"Lieveke, je zou eens iets voor mij moeten maken als je wilt" zei hij deze week "en als het kan ook vrij snel..."

Hij dat is Mr S., Stefan, mijne man. Op het moment dat ik mijn naaimachien vanonder het stof haalde, maakte hij weer tijd en plaats voor deze vriend:


Aanvankelijk was het een xylofoon, maar die werd enige tijd geleden ingeruild voor deze vibrafoon. En daar wordt nu dagelijks flink op geoefend. Met de hulp van een aantal boeken, en met online begeleiding. Er is regelmatig "huiswerk", en dan post hij een opgenomen oefening om daar feedback op te krijgen.

En het gaat goed hoor! Maar wat heeft die opdracht daar nu mee te maken? En die discman van op de foto??

Awel, de laatste uitdaging was om een stukje in te spelen, dat dan in loop te zetten en daar dan bovenop een tweede lijn te spelen. En om volledig op die eerste lijn te kunnen focussen, wou hij die graag afspelen op de discman. Maar die moest dan aan zijne riem kunnen hangen... En of ik dan zo geen zakske kon maken daarvoor?

Ah ja, dat moest lukken! Dit was niet de eerste opdracht, maar wel de eerste die werd uitgevoerd... Ik ben ook nog aan het nadenken over een verpakking voor de stokken. En ik dacht eerst aan een uitvergrote potloodrol, maar dat komt niet goed, want zo 8 stokken samen, dat ziet er een beetje uit als een boeket, dus vanboven veel breder dan vanonder. Wordt nog vervolgd, maar als jullie ideeën hebben, dan luister ik hoor...

Of hij een voorkeur voor een stofke had? "Gewoon, iets wat ge hebt liggen".
Ik dus aan de slag met een jongensstofje en een stukje groene gabardine. En ik tekende zelf een 'patroontje'. Sluiting met velcro, een lus om het zakje rond de riem te hangen, en ik dacht zelfs aan een opening in de zijkant voor de aansluiting van de koptelefoon.



Bijzonder snel klaar, en ik bijzonder trots, maar de tegenpartij bleek kritisch... Prototype 1 werd afgevoerd wegens te nipt afgemeten. Het paste wel hoor, maar eens in het zakje, geraakte de discman er niet zomaar op 1-2-3 weer uit, en dat is wel nodig.

Een tweede poging dus. Iets ruimer graag. Ik bedacht dat ik misschien beter een bodem en zijkanten kon toevoegen.

En zo iets had ik toch ergens zien staan onlangs?! Ah ja, de speurneuzentas uit 'Zo Geknipt', dat is zowat het model dat ik nodig had... Ik maakte een sterk vereenvoudigde versie, en veranderde de lussen achteraan door ééntje op rond de riem te hangen met velcro.





Deze keer gebruikte ik de overschot van een Jacobbroek-in-wording en een oud hemd, en ik liet de borstzak op de flap zitten, dan kunnen daar de oortjes in weggeborgen worden.

En in gebruik ziet dat er zo uit:


Het gevoel voor ritme blijkt trouwens in de familie te zitten...


donderdag 18 oktober 2012

Here's Lucy!

Kennen jullie Lucy? Neen? Ik leerde haar hier kennen en zag daar meteen twee stofjes uit mijn stoffenkast bij. En mijn dochter!

Ik kocht een tijdje geleden enkele patronen bij Shwin&Shwin. Deze tuniek is het eerste dat ik ook effectief maakte.



De Lucy tunic is een eenvoudig model, maar een tofke. Eéntje voor stoere meisjes. Ik gebruikte een felrood katoentje met geel-blauwe stipjes dat ik bij haar kocht, gecombineerd met turkoois linnen van het stoffenspektakel dat ik al eerder hier en hier gebruikte. Nu is het zo goed als op...

De gele knopen vond ik bij Veritas.

De dochter overhalen om ermee op de foto te gaan, was iets lastiger. De eerste reactie was vlakaf "niks van, ik wil een boekentas!". Ja, mijn Janne zegt "niks van", en ook "ik denk het niet"... En ze is helemaal klaar om naar school te gaan, en herinnert mij dus dagelijks aan wat mij nog te doen staat... (Ik maak er snel werk van, eerst nog een andere opdracht...)

Uiteindelijk is ze wel gezwicht. Wegens niet al te best licht en een beetje moekes, ziet ze er niet op haar stoerst uit... maar bij deze toch: Janne mét Lucy: