van leentje

Beer was Jannes maatje, haar absolute favoriet. Uitverkoren uit de gehele in huis aanwezige knuffelpopulatie. En sindsdien onafscheidelijk... Wij kregen beer vijf jaar geleden cadeau in de babywinkel toen we de geboortelijst voor Lukas gingen samenstellen. Lukas zelf heeft nooit enige interesse voor het beertje vertoond. Die heeft een andere favoriet. Maar Janne en beer, dat klikte! En al zeker in combinatie met de tut... Beer was er om te gaan slapen, om mee te spelen en als wondermiddeltje tegen klein en groot verdriet... Het gebeurde gisteren. We gingen een dagje naar Oostende. Theater aan Zee. Bij aankomst maakten we eerst een toertje door de stad en gingen we iets eten. Aan tafel kroop Janne op schoot, en zag ik beer niet meer... Op mijn "Waar is beer?", antwoordde ze "Beer is gevallen". Ai... We zijn nog een stuk teruggelopen, maar beer was niet meer te zien. Het was markt en braderie en er liep dus heel veel volk op straat. Wij zijn dus op zoek ...

Het was er ééntje zoals een weekend hoort te zijn... We genoten van een bezoekje aan het park. En de speeltuin was zelfs even van ons alleen! Er werd ook nog gewerkt aan het huis, lekker uit gegeten in fijn gezelschap, gerommelmarkt en gedut... Zalig! En deze namiddag maakten we - volgens de instructies van de zoon - overheerlijke pannenkoekenmannetjes! Lukas legt uit, Janne proeft voor... En dit hebben we ervan gemaakt!

Deze had u nog te goed: Janne, 1 dag jong één, en ... Twee! En de jurk? Kijk zelf maar!

Twee jaar geleden was er geen huis met mij te houden. 37 weken en 4 dagen zwanger. En wegens de verrassingsaanval die de geboorte van onze eerste was - 1 uur en drie kwartier van de allereerste wee tot het eerste geween - in de overtuiging dat nr twee gewoon thuis zou ter wereld komen. Op zich niet zo'n punt, ware het niet dat we op dat moment boven een bouwwerf woonden... De gynaecoloog koos ook het zekere voor het onzekere, op 30 maart oordeelde ze dat het geen zin had om me nog naar huis te sturen (ik zou daar rap terug staan of zelfs niet meer geraken). De bevalling werd ingeleid, en in een mum van tijd had ik een pracht van een dochter in mijn armen... Dat meiske is dus vrijdag jarig, en dat mag in stijl gevierd worden. Met een verjaardagsjurk van mama, voor Janne. Het patroon vond ik op Etsy, bij Yeppar . Het komt helemaal uit thailand, maar was gelukkig in het Engels opgesteld en met heel veel foto's ter verduidelijking. Ik koos voor dit vrolijke stofje . Zei ...

Nog een paar weekjes en dan mag er een "2" op de kroon... En vandaag mocht de jongedame voor het eerst mee naar een voorstelling in het cultuurcentrum. Bij het samenstellen van ons abonnement leek het nog zo onwaarschijnlijk, en zo ver weg. Maar toch, het stond er, 2+, en vandaag stonden wij er ook, klaar voor de muzikale voorstelling één, twee, drie van Petit Peu. Drie acteurs. Blokken, kegels, ballen. Rood, geel, blauw. Dans en clownerie. Het concept is eenvoudig, en Janne bleek - afgaand op haar reacties - pal middenin de doelgroep te zitten. De verwondering op haar gezichtje, en haar enthousiaste commentaren, het was genieten! Voor voor en na was er een geweldige speelruimte voorzien. Met stoffen blokken in verschillende kleuren, formaten en texturen. "Huisje bouwen" zei ze... En dat hebben we dan ook gedaan!

Er was eens een meisje dat Roodkapje heette. Haar mama maakte voor haar een rode cape. Die zou ze aandoen om naar het carnavalsfeest in de kribbe te gaan. Maar op de dag van het feest... was ons Roodkapje ziek. Binnenblijven dus! Maar, euhm... als Roodkapje ziek is... Brengt oma dan koekjes?