van leentje

Mijn Bernina. Ze was goed op weg om mijn humeur weer op een aanvaardbaar peil te krijgen. Eindelijk had ik mezelf nog eens wat tijd achter het naaimachien gegeven. Want dat schoot er de laatste tijd nogal eens bij in. Vanavond moest ik mijn hoofd leegmaken, en daar wil die Bernina wel eens bij helpen. We waren goed bezig, en bijna klaar ook. Bijna een rokje rijker. En toen kreeg ze kuren... en is ze in den hoek gevlogen. Tot morgen, of zo. Poeh!

Tot nu toe voorzag ik mijn rokken steevast van een gewone rits. Mijn Bernina is namelijk standaard niet voorzien van een blinderitsvoet. Was, beter gezegd. Want gezien ik hier al een paar patronen op de to-do-lijst had staan met een blinde rits, begon ik de aanschaf van zo'n voetje te overwegen. Toch maar even checken of mijn machien nog compatibel zou zijn met een nieuwe voet (bij Van Rooy in Mechelen hebben ze samen met mij goed gekeken en vergeleken, fijn zo'n service!). En ziet ze nu eens blinken! Ok! Mijn allemaal-rokjes plooirok kon dus voorzien worden van een blinde rits... die ik er eerst verkeerd inzette, en weer lostornde. Een beetje te moe om nog geconcentreerd te werken. Rokje dan maar aan de kant gelegd. Vandaag poging twee. En drie... (want bij poging twee is de rits gesneuveld...) De rits zit er mooi in, daar niet van, maar ze blokkeert ter hoogte van de paspel... Kunnen jullie me daarmee verder helpen? Is dat omdat het daar te dik wordt, en wat kan ik da...

En ja, ook een serieuze korrel zout... Zaterdag legde ik mijn werk aan de kant, zondag schreef ik het van me af. En gisteren pikte ik de draad weer op, met de hulp van dit trio: Van links naar rechts ziet u: de gloednieuwe tweelingnaald, de overlockvoet en de borduurvoet van mijn Bernina. En ja hoor, de neplocksteek van mijn machien - mij hier aangeraden - bleek een geweldige ontdekking. Het dubbel stiksel bleek langs de hals toch niet zo geslaagd als ik eerst dacht, dus dat heb ik een tweede keer losgetornd. Om de zoom af te werken, leek het me wel aangewezen... Ik dus blij dat ik een nieuwe tweelingnaald gehaald had, en daar gingen we... Vlotjes, iets te... (denk hier een ritmisch doeke-doeke-doeke bij, met in de achtergrond een aanzwellend onheilspellend muziekje - ook die korrel zout komt hier van pas, ik weet het...) Met de eindmeet in zicht werd ik een tikje onoplettend, en toen... toen ging de naald dwars door mijn wijsvinger heen! Net langs de nagel naar binnen, en l...

Een triomfantelijk bericht over hoe ik de neplocksteek en bijhorende overlockvoet van mijn naaimachine ontdekte. En hoe ik op een rustige zaterdagavond - manlief op stap en de kinderen na een drukke speeldag hun bed in - een t-shirtje in elkaar flanste dat ons Janne hier dan meteen fotogewijs zou showen... Ik was goed begonnen, dat wel... En ik wisselde gezwind de gewone, de lock- en de borduurvoet, alsook de enkele en de tweelingnaald. Maar die laatste gooide roet in het eten. Hoe het precies gekomen is, weet ik niet, maar ze is scheef geslagen, en daardoor buiten strijd... En ik intussen ook, dankzij iets dat verdacht veel op een sinusitis begint te lijken... pfffft. Dat wordt dus in de zetel kruipen met een kop thee, en ik zal het tornmesje er ook maar bijnemen. Want zo'n half dubbel stiksel, dat is het niet... Blijft het dilemma: morgen of overmorgen proberen een nieuwe tweelingnaald te gaan halen, of mijn stiksels aan de buitenkant anders afwerken...