van leentje

Een communicantje! Na metekindje Hanne en zoonlief had ik voor de derde keer op rij de eer en het genoegen om een communicantje in het nieuw te steken voor die bijzondere dag. Nichtje Lotte weet best wat ze wil. Dus toen ik met haar besprak hoe ze haar jurk zag, zei ze nogal resoluut "blauw". Waarmee ze mij totaal verraste, want ik had toch wel op rood of geel gegokt... Maar neen, blauw zou het zijn. Diezelfde avond kwam ik - het is dat het zo moest zijn - bij Petite Couture de perfecte stof tegen. Lichtblauw met bloemetjes en hier en daar een stipje oranje en een vleugje rood. Helemaal Lotte! Over het model dachten we iets langer na. Want ze had eerst een recht kleedje in gedachten. Maar bij nader inzien mocht het toch wel zwieren. En hoe meer hoe liever! Enter Tinny ! Ze koos voor een eenvoudig bovenstukje met kapmouwtjes én zwierrok. We gingen voor de perfecte outfit, en daar horen schoenen bij! En die leken ook wel voor de jurk gemaakt! Klaar om te ...

Morgen is het feest! Voor 3 jarige kapoenen en hun tante. Die de afgelopen dagen ijverig knipte en stikte om die drie schatten naast een gekocht ook een zelfgemaakt cadeautje te kunnen geven! Voor Lotte, de tweede dochter van mijn broer, zocht ik het deze keer in de accessoires. Op haar lijstje stonden haarrekkertjes en speldjes en zo. De oma en tante Marijke zorgen daar al voor, dus ik maakte iets om die rekkertjes en speldjes in te bewaren. De Audrey Pouch ! Ik zag bij haar al meerdere prachtexemplaren verschijnen en ben helemaal weg van dit patroon! Eenvoudige vorm, maar o zo mooi! Voor Lotte werd het er ééntje in rood gebloemde toile cirée. En als kleine extraatje een schattig spiegeltje.

Ik heb twee prachtige nichtjes. Zusjes dan nog. En we zijn bijna samen jarig, al bijna zes (en vier) jaar lang... Ik deed al behoorlijk mijn best bij de cadeautjesjacht, maar er mocht toch nog iets extra bij... De inspiratie kwam zowat samen met dit boekje: Japans uit de krantenwinkel zowaar... Ik koos één patroon dat -mits een ander onderstukje - zowel tuniekje als jurk kon worden, en stelde mijn atelier op: En het mag gezegd, de titel van het boekje is niet gelogen. Het meeste werk zat in het uittekenen van de patroondelen. En het twijfelen over de juiste maat heeft ook nog wat tijd gekost... Het is maar dat ik al hier en daar gelezen en gezien heb dat die Japanse maten soms verrassend groot durven uitvallen... Plan A, onze Lukas opmeten, "want die heeft zo ongeveer het formaat van ons Lotte" leek me iets te riskant... Dan maar plan B: vlakaf aan de mama en papa van Hanne en Lotte vragen om hun dochterkes op te meten (weg verrassing...). en toch ook nog plan C, ev...