van leentje

Bij gebrek aan recent werk - en omdat herfst mij blijkbaar een tikje nostalgisch maakt - iets uit de hele oude doos. Onlangs kwam ik bij het uitpakken van een paar dozen, deze tegen: Ergens tijdens mijn lagereschoolcarrière heb ik deze helemaal zelf gemaakt. En ik was daar toen zo fier op, dat ik hem nooit heb weggedaan. Het blijft ook een leuk idee, misschien maak ik nog wel een paar updates. Een opgevuld washandje, onderaan dichtgenaaid, een strikje en een vilten gezichtje. Meer moet dat niet zijn... Gerecykleerd avant-la-lettre zowaar! Ik kreeg deze week ook hele leuke post. Een pakje met daarin: Nog een pakje! En wat voor één! In dit supermooie ritstasje - ik ben dol op dat stofje - vond ik de oorbellen die ik bij haar gewonnen heb. Ik ben er echt heel blij mee! Nog eens bedankt! Intussen wordt hier ijverig gewerkt aan nieuwe maaksels. Ik heb een weekend van vijf dagen, dus dat moet wel lukken... Prettig weekend!

Mag ik u voorstellen: mijn Bernina! De Bernina en ik, we go way back... Om helemaal correct te zijn, de Bernina was er al toen er van mij nog geen sprake was... Mijn moeke haalde haar in huis om de allereerste gordijntjes voor de kinderkamer van mijn broer te stikken. Ergens in 1976 was dat... Bernina werd een trouwe huisgenote, en ik herinner me nog goed dat ons moeke daar vaak op aan het werk was. En hoe plezant het was om in een boekske iets aan te wijzen - zo van "dat wil ik ook" - en dat enkele dagen later van het naaimachien getoverd te zien worden. Want ja, ons moeke moest wel kunnen toveren om dat allemaal gedaan te krijgen! Het bleek aanstekelijk, al gauw was ik in het bezit van een mini-roze naamachien, en "toverde" ik met de hulp van de mama (mijn moeke dus hé) poppenkleertjes te voorschijn. Het roze machien dat is er niet meer, maar kijk eens wat ze thuis nooit hebben weggedaan... Er zit zelfs ook een volledig handgenaaid exemplaar tussen (het ju...