van leentje

Wij lopen in een rij. Wij schuifelen voorbij. Wij zijn de pinguins, de pinguins dat zijn wij! De voorbije jaren was voor de zoon carnaval = indiaan. Maar omdat dat dat pak nu toch aan de kleine kant geworden was, gingen we samen op zoek naar iets nieuws. Op mijn pinterestbord gewijd aan de verkleedkoffer, viel de keuze op de pinguins van Kir . En toen de dochter dat zag en hoorde, zette zij haar prinsessenplan aan de kant. Twee pinguins dus! Twee zeemandekentjes - een wit en een zwart - volstonden om broer en zus om te toveren tot pinguin. Voor de zoon werd het pinguinhoofd gecombineerd met een zwarte broek, witte t-shirt en een gilet met slippen (zelf getekend op basis van een ottobre-patroon). Oranje schoenen uit de H&M maken het af! De dochter kreeg een A-lijnjurkje (volgens het patroon van de droomfabriek ). Het voorpand deelde ik op in een centraal wit stuk met zwart aan de zijkanten. Het achterpand werd volledig zwart. Er volgde een serieuze disc...

Al twee weken lang luidde het resoluut "een prinses". Het antwoord op de vraag wat de dame wou zijn met carnaval. Ha, dat was een makkelijke, want de prinsessenjurk met kroon , die maakten we een tijdje geleden al eens. Maar ik had het kunnen weten, mijn meisje is niet voor niets prinses eigenwijsje. Gisteren klonk er plots een geheel ander verzoek. Een kabouter, zowaar. Het feit dat Jules zich maandag als kabouter verkleed had, moet haar - anders rotsvaste - overtuiging aan het wankelen hebben gebracht... En volgens mij werd het bewuste moment zelfs op de gevoelige plaat vastgelegd... Kabouter Janne dus... Nogal een geluk dat ze dat dinsdagavond en niet woensdagochtend zelf nog besliste... Een outfitje bij elkaar zoeken dat lukte nog wel. Met een pofbroekje (met paddenstoel!) en haar rode laarsjes, heeft de jongedame sowieso al wat kabouterallures. En een rood-wit geblokt hemdje zou het afmaken. Dan moest ik alleen nog maar voor een pinnemuts zorgen. Die niet rood moc...