van leentje

Wij hadden vroeger thuis een boek met die titel, met op de cover een kindje dat letterlijk tussen een bad en een bed inzat. Met een boek. En in een dikke witte badjas. Als ik het mij nog goed herinner tenminste... Maar daar gaat het hier nu niet over. Over dat boek dan. Het gaat hier eigenlijk over een kerstcadeau voor mijn metekindje. Voor Hanne zet ik namelijk graag mpijn beste beentje voor. Dat wil zeggen op zoek gaan naar geschikte cadeautjes, en er zelf ook altijd ééntje maken. Dat betekent dat het met kerst uitkijken is naar het verlanglijstje, en daar de zelf te maken items op aanvinken. Voor wat plan A betreft - een handtasje en portemonneetje - werd het gras me voor de voeten weggemaaid. Oma vond en kocht een schattig setje, en liet me dat gelukkig ook nog net op tijd weten. Verderop op het lijstje stond ook nog een kamerjas. Voor tussen bad en bed en om mee te nemen bij logeerpartijtjes. Hannes lievelingskleur is tegenwoordig geel en daar kan ik me wel in vinden! ...

Wij ontpoppen ons tot kleine uitvinders, ontdekken Leonardo - en krijgen daar maar moeilijk genoeg van... wij dromen, verzinnen en spelen... en genieten volop van fijne kerstdagen... En wensen iedereen nog prettige feestdagen!

Mijn naaimachine heeft de laatste weken niet stilgelegen. Ook al lijkt dat misschien zo gezien de stilte hier. Met af en toe een intermezzo van een last-minute-ridder en nog meer instant sint (waar ik geen foto's van heb kunnen nemen), werkte ik kleine lapjes en restjes weg. Aan klein fijn spul. Zoals ritstasjes. Ik volgde eerst braaf deze handleiding , maar was niet zo helemaal tevreden met de afwerking van de hoekjes. Zij wees ons erop dat er daarvoor een prima recept staat in 'zo geknipt'. En inderdaad, zodra ik het helemaal volgens het boekje deed (en niet door er snel doorheen te lezen en dan te denken dat ik het doorhad...), liep het vlotjes. Deze twee zijn mijn favoriet uit de reeks die vanonder de naaimachine rolde. En waar gaan die tasjes naartoe? Awel, hiernaartoe: Op de Bonte foor zal veel handgemaakt moois te vinden zijn. En samen met de dames van het Mechels Naaikranske hebben we ook een kraam gevuld. Kom gerust eens kijken, nu zaterdag van 13...

Onze Lukas volgt al sinds vorig jaar muziekinitiatie voor kleuters. Een plezant uurtje op zaterdagvoormiddag is dat. Zingen, luisteren, meeklappen, -springen, of -stappen... En er wordt ook vaak iets geknutseld of gekleurd. Sinds de herfstvakantie zitten we in het thema 'heel lang geleden'. En afgelopen zaterdag ging het meer bepaald over ridders en prinsessen. Verkleden mocht, maar hoefde niet... En ik was dat zo'n beetje vergeten, tot vrijdag... En dus stond ik 's avonds voor de uitdaging om een instant ridder te fabriceren. Gelukkig had ik op dat moment pinterest , masking tape, zilverpapier, flockfolie en een kussensloop! Ah ja, en zo'n opgerold karton van een rol cadeaupapier... Onze instant-ridder nam zijn taak "serieus" op: op wacht staan - gekke bekken trekken... En als de vijand nadert, dan slaan we alarm! Ridder zijn, dat is fijn! Ah ja, en mama, volgende week dan mogen we als piraat komen...

Er was eens een prinses. Prinses Eigenwijsje, mijn meisje... Al weken stond ze te popelen om naar school te gaan. De afgelopen twee weken zoekt ze daar haren draai, met vallen en opstaan, en blijkbaar ook pruil, mopper en zelfs eens brulmomenten... Die kleine meid van mij heeft dan ook een eigen willetje, en heeft dus niet altijd zin om te doen wat de rest van de groep doet... en dan zegt ze "neen". Komt wel goed, thuis is ze superenthousiast en de meester is haar beste vriend. Maar het is wel wennen... De meester houdt ook een klasblog bij zodat we af en toe eens kunnen binnenkijken in het klasje, en zien wat die kapoenen écht hebben uitgespookt. Want als het aan ons Janne lag, dan rapen ze daar al twee weken kastanjes en blaadjes. Net zoals op die ene dag dat we samen een uurtje zijn gaan wennen in het klasje... Vorige week was het thema "prinsen en prinsessen". Tussen al die kleine prinsessen en prinsen vond ik haar terg, mijn Prinses Eigenwijsje. Naar...

Deze kerel groeit terwijl ge erop staat te kijken. Voornamelijk in de lengte, breder wordt hij er niet op. Bij het wisselen van de kleerkast om ze winterklaar te maken mochten we dan ook vaststellen dat er op een enkele broek en een debardeurke na, niet al te veel uit de doos van vorig jaar overschoot... Tijd voor nieuwe broeken! Volgens een beproefd recept . De zomerse Jacob was zodanig in de smaak gevallen dat er na deze nog wel wat winterse exemplaren zullen volgen. Voor deze gebruikte ik stevige bruine velours (zonder rib), en een stukje visgraat voor de zakken. De broek werd al flink ingespeeld zodat ze al niet meer vers vanonder het naaimachien was toen ik de zoon vroeg om ook nog eens "officieel" te poseren... Daar had hij eerst niet zo'n zin in, zogezegd te druk bezig met het ontleden van een cupcakeje. Tot hij de smaak te pakken had...

Van de zoon mocht ik niet. Een boekentas maken, "want dan duurt dat zo lang"... En ok, ik werkte ook deze keer weer met een vrij strakke deadline, dat geef ik toe. En plan B ofte de back-up boekentas lag ook al binnen bereik (de boekentas van nichtje Hanne die bij de overstap naar het eerste leerjaar een groter exemplaar kreeg). Voor als ik het niet zou halen. Of het wel zou halen, maar het gigantisch zou verprutsen... Ik wist al lang dat de dochter nu maandag naar school gaat. En ook welk stofje ik zou gebruiken voor de boekentas. En het boekje met het patroon , dat heb ik ook al een tijd in huis. Maar het moet ook een beetje spannend blijven, niet? Ondanks de verfwerkzaamheden in huis deze week, heb ik toch genoeg tijd gevonden om mij er aan te zetten. Stof knippen, naam flocken, verstevigen... Woensdagavond ontdekte ik dan dat ik niet genoeg stevige vlieseline meer in huis had, gelukkig was er donderdag stoffenspektakel en hoefde ik niet tot vrijdag te wachten. Gis...