van leentje

Ik haalde een lap stof van de wasdraad. De dochter stond erbij en keek. En bestelde een rokje! Dat kon wel geregeld worden. Tussen de bedrijven door was dit het ideale snel-klaar projectje.  Ik ging voor de simple skirt van Made in twee laagjes. En voor rode rolzoompjes. Het stofje is een retrovondst. En de jongedame? Die is tevreden! Ook met haar nieuwe zonnebril trouwens...

Op 25 mei mag ik gaan zitten. Niet in het stembureau, maar hier: De oude pastorie in Hever is opnieuw het decor van Bonte Foor, een marktje met handgemaakt moois. Net als bij de vorige editie vullen we met het Mechels Naaikranske een kraampje. Onze opbrengst gaat naar Prinses Harte . Wat brengen we deze keer mee? We denken al een paar weken vooruit, richting einde van het schooljaar... cadeautjes voor juf of meester dus! Alvast een eerste blik op wat we meebrengen? Dat kan! Voor de rest zullen jullie op 25 mei moeten langskomen... warm aanbevolen! Bonte Foor vindt plaats op zondag 25 mei van 13 tot 18 uur. Je vindt de Oude Pastorie in de Ravensteinstraat 22 in Hever.

Mag ik nog eens jullie aandacht vragen voor Prinses Harte ? De vzw is één van de projecten waarvoor geld ingezameld wordt via evoto.be Hoe het werkt? Je surft naar de site van evoto  (je kan ook doorklikken via de afbeelding hier rechts bovenaan de blog) en daar registreer je door je naam en mailadres op te geven. Voor elke stem krijgt de vzw 1 euro. Zo eenvoudig is het! Alvast bedankt! Meer lezen over de vzw? Dat kan hier

Na een geslaagde passage in de derde kleuterklas vorig jaar, maar eigenlijk ook al voorheen, was het wel duidelijk: de zoon heeft het zitten... de naaimicrobe! Hij vindt het altijd fijn om mee stofjes uit te zoeken, en doet ook graag zijn zegje als ik iets voor de zus ga maken. En hij kan ook best goed verwoorden waarom hij het ene model boven het andere verkiest ("die plooien mama", of "dat kraagje"). Het mocht dan ook niet verbazen dat een eigen naaimachine hoog op het verlanglijstje prijkte. En die kreeg hij ook, in het najaar. Er werd hier in tussentijd al regelmatig geoefend. Op papier, maar ook "echt", met stofjes. Donderdag had hij er weer zin in. In een kussen, helemaal zelf gemaakt. Ik laat de beelden verder voor zich spreken...

De zoon heeft broeken nodig. Wat niet te kort is geworden, zal een tweede carrière als korte broek krijgen wegens kapotte knieën. Het zijn vaak details die maken dat een patroon blijft hangen. Het was bij deze broek niet anders. In een knippie (6/2012) stond een gewone, rechte broek, maar met flapjes aan de zakken en achteraan. En die flapjes, die deden het hem deze keer. De lintmeter wist te vertellen dat in de breedte een 110 nog zou volstaan, maar in de lengte moesten we twee maten verder springen. Ik nam het patroon dan ook op die manier over. En door die 110 gewoon te verlengen, werd de rechte broek een ietwat skinny exemplaar... zoals we het graag zien bij de zoon! Ik liet de gulp met rits voor wat hij was. Dat blijft een uitdaging, en als iemand eens zin heeft om mij dat eens te komen uitleggen, graag! De flapjes kregen een paspel. En knoopjes. Ook alleen maar voor de sier, want de knoopsgaten heb ik ook achterwege gelaten. Geen van die flapjes sluit ook werkelij...

Er waren eens een jeansbroekje en een lichtroze t-shirt. Dat broekje, dat had een kapotte knie. Het shirtje was niet het enige in zijn soort in de kleerkast. Wij krijgen regelmatig een zakje kleren van onze nichtjes, en zodus zijn wij nogal goed voorzien van effen roze t-shirts... Als tussendoortje deze week, deed ik dus een beetje oplapwerk. In de Veritas neem ik al eens iets mee dat ik nog niet meteen nodig heb, maar toch niet kan laten liggen. Zo ook met een stel knielappen: één paar effen, één paar et bloemetjes. Die bloemetjes die kwamen nu van pas. Alleen zijn die lappen nog wat te groot voor de broekjes in Janneformaat. We zetten er dan maar de schaar in, en knipten twee (ko)nijntjes uit de bloemetjeslappen. De broekspijpen werden aan de binnenkant nog extra verstevigd met een stukje plakkatoen. Voor het t-shirt mocht de jongedame zelf eens rondneuzen op mijn pinterestbord, en ze koos een vlinder. Deze: En ziezo, van oud naar nieuw in een handomdraai!

Ik toonde hem vorige week al in het gezelschap van het mini-me rokje dat ik met de restjes maakte. Maar ik was u nog wat info verschuldigd over mijn nieuwe rok. Op de cover van de Burda 2/2014 stond een rok die ik meteen ook wou: ééntje met plooien en een mooie pas bovenaan. Ik zette de schaar in een lap stevige retrokatoen en zette mijn nieuwe lente-rok in elkaar. Achteraan zit een blinde rits en een knoopsluiting. Met het knoopsgat ging ik even in de mist... note to self: altijd een speldje steken waar het knoopsgat eigenlijk moet stoppen... Laat die zon maar komen, wij zijn er klaar voor!